ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಾಧ್ಯಮ ಲೋಕ: ಹಳೆಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಏಕೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿವೆ? ನಿಜವಾದ ಕಾರಣಗಳು

ಬೆಂಗಳೂರು — ಇಂದು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಟಿವಿ ಸುದ್ದಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಜನರ ಮನೆಮಾತಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ “ಡಿಜಿಟಲ್ ಬಂದಿದೆ” ಎಂಬ ಸರಳ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ, ನೈತಿಕತೆ ತಗ್ಗಿದೆ, ಹಣದ ಮಾದರಿ ಹಳಸಿದೆ, ಜನರ ರುಚಿ ಬದಲಾಗಿದೆ — ಎಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ.

ಹಳೆಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ “ಟೆಕ್‌ನ ತಪ್ಪು” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಒಳಗಡೆಯದು.

ಜನರು ಇನ್ನು ಹಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ನೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಹಿಂದೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಬಂದರೆ ಅದೇ ಸುದ್ದಿ. ಸಂಜೆ ಟಿವಿ ಆನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಚರ್ಚೆ. ಈಗ ಅದು ಇಲ್ಲ.

ಫೋನ್ ತೆಗೆದರೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸುದ್ದಿ ಬರುತ್ತದೆ — ಯೂಟ್ಯೂಬ್‌ನಲ್ಲಿ, ಇನ್‌ಸ್ಟಾ, ವಾಟ್ಸಾಪ್, ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ. ಜನರು ಈಗ ಚುಟುಕು, ನೇರ, ದೃಶ್ಯಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ಗಂಟೆ ಪ್ಯಾನಲ್ ಜಗಳ, ಅದೇ ಸುದ್ದಿ 10 ಬಾರಿ ಹೇಳುವುದು, ಅತಿಯಾದ ಡ್ರಾಮಾ — ಇವೆಲ್ಲ ಯುವಕರಿಗೆ ಬೇಸರ ತರಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಮಸ್ಯೆ ಜನರು ಸುದ್ದಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಲ್ಲ. ಅವರು ಹಳೆಯ ಸ್ಟೈಲ್ ಸುದ್ದಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ — ಇದೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ.

ಜನರು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ನೋಡಿ, ಪತ್ರಿಕೆ ಓದಿ “ಇದು ನಿಜ” ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ “ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್” ಎಂದರೆ ತಕ್ಷಣ ಶಂಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಓಟದಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅರ್ಧ ಸುದ್ದಿ, ಊಹೆಗಳು, ಭಾವನೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳು, ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಬಿಡುವುದು — ಇದು ದಿನನಿತ್ಯದ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.

ಸೆನ್ಸೇಷನ್ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ಕುಸಿತ.

ಅಪಘಾತವಾದರೆ, ರೇಪ್ ಆದರೆ, ರಾಜಕೀಯ ಜಗಳವಾದರೆ — ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು “ಶಾಕಿಂಗ್”, “ಹೃದಯಭೇದಕ”, “ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವ ಸುದ್ದಿ” ಎಂದು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜನರ ಭಯ, ಕೋಪ, ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಬಳಸಿ ವ್ಯೂಸ್ ತರುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ಕ್ಷಣಿಕ ಲಾಭ ತರಬಹುದು. ಆದರೆ ಜನರು ನಿಧಾನವಾಗಿ “ಇವರು ಸುದ್ದಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸುದ್ದಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು.

ಹಳೆಯ ಉತ್ಪನ್ನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಲೋಗೋ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಜಿಂಗಲ್ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಒಳಗಿನ ಸುದ್ದಿ ಅದೇ ಹಳೆಯದು, ಅದೇ ಗುಣಮಟ್ಟ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಗೆ ಹಣ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಪಷ್ಟ ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ, ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾಹಿತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ — ಇವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತುಂಬಾ ತಡವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿವೆ.

ಹಣದ ಸಮಸ್ಯೆ — ಜಾಹೀರಾತು ಎಲ್ಲ ಹೋಯಿತು.

ಗೂಗಲ್, ಫೇಸ್‌ಬುಕ್, ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್‌ಗಳು ಜಾಹೀರಾತು ಹಣವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅವು ನಿಖರವಾಗಿ ಯಾರಿಗೆ ತೋರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿದಿವೆ. ಟಿವಿ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು “ಎಲ್ಲರಿಗೂ” ತೋರಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಯಾರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಖಚಿತವಿಲ್ಲ.

ಹಣ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು → ವೆಚ್ಚ ಕಡಿತ → ಉತ್ತಮ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಹೊರಟರು → ಸುದ್ದಿ ಗುಣಮಟ್ಟ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು. ಇದು ದುಷ್ಚಕ್ರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯತೆಯ ಕೊರತೆ.

ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಿಶ್ರಣ, ಕೃತಕ ಭಾಷೆ, ಅನುವಾದದ ತಪ್ಪುಗಳು — ಇವು ಜನರಿಗೆ “ಇದು ನಮ್ಮದಲ್ಲ” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಜನರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವಂತೆ, ಅವರ ನೋವು-ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡುವ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಇಂದು ಬಹಳ ಬೇಡಿಕೆಯಿದೆ.

ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ.

ಕಡಿಮೆ ಜನ, ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ, ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳ, 24 ಗಂಟೆ ಒತ್ತಡ. ಇದರಲ್ಲಿ ತನಿಖೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಮೂಲಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು, ಎರಡು ಕಡೆಯೂ ಕೇಳುವುದು — ಇವೆಲ್ಲ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ “ಸುದ್ದಿ ಉತ್ಪಾದನೆ” ಆಗಿದೆ, “ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ” ಅಲ್ಲ.

ಭವಿಷ್ಯ ಏನು?

ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಟಿವಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವು ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಹೈಬ್ರಿಡ್ ಮಾದರಿ ಬರಬೇಕು — ಉತ್ತಮ ವಿಷಯ + ತ್ವರಿತ ಡೆಲಿವರಿ + ವಿಶ್ವಾಸ.

ಯಾವ ಮಾಧ್ಯಮವು ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ಮುಂದೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಜನರು ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಬಯಸುವುದು — ನಿಜವಾದ ಸುದ್ದಿ, ಸರಳ ಭಾಷೆ, ಸಮತೋಲನ, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ.

ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಇನ್ನು ವೇಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಓಡಬೇಕು. ಡ್ರಾಮಾಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಗೌರವಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಷ್ಟೇ.